Wednesday, January 1, 2014

daring 2014

2013 has been a great year for me.  more than material things, i've been blessed with the best people in the world.  i was able to spend some time with my family back home which i really enjoyed.  i've gained a few more friends.  i am thankful to our Lord for all of them, my family, real friends and even those who have hurt me.  through them i've learned more about life.  2013 has been tough too but not bad, not at all.  trials are part of this journey. true enough they could either break you or make you stronger.  they have tested my patience, courage and faith... and once again, proven that things could only get better, i could be better!  God is always on my side.


2014 bring it on!




Tuesday, December 17, 2013

day 2 simbang gabi: purple lips

whooooa after a long while, i'm back! back to... well, wasting internet space.  i've been thinking a lot lately.  this could be another turning point in my life and i'm feeling positive about it!  i mean, this is it pansit! eto yung right time.  things have been crazy these past few months but i wanna use it to my advantage.  i don't entertain negative thoughts.  and it's such a relief to be free from negative people.  sooo thankful to be supported by people who really matter to me.  God has blessed me with the best family and friends in the whole world!

that's it for now.  i can't go through all the details yet but i promise to post more about my new hmmm adventure that i've been planning during the holy mass. antok na.



next time ko na ipost yung vacation ko sa pinas (yes, natuloy yun!), story ni canada boy at yung short visit sa abu dhabi.

Saturday, June 15, 2013

kalaghatian ng buwan

whoa, june 15 na. two weeks na lang july na. sa mga panahong ito dapat excited na ako at nag kacountdown sabay ipopost sa facebook. sa mga panahong ito dapat nakaready na ang mga dadalhin ko pag uwi, mga pasalubong sa family at friends ko na matagal na naghihintay ng aking pag uwi.  though nasabi ko na sa mga lagi ko nakakausap kung ano ang situation, kahit ako hindi na rin sigurado sa status ng pag uwi ko.

i need a break!

wala pa ako kahit anong preparation.  walang ticket. walang pasalubong (meron pala konti). walang budget. walang exit permit. isa lang ang meron ako. pag-asa! ahahaha

makakapag-vacation ako, tiwala lang!

Wednesday, May 29, 2013

it's all about me now

pagod ako physically. as in nararamdaman kong masakit ang katawan ko at mahapdi ang mga mata ko.  pagod ako sa trabaho, gawaing bahay at gala.  

as much as possible ayoko muna mag isip ng kung anu ano. ayoko na ulet mastress ng dahil sa vacation na yan.  uwing uwi na ako kaya gusto ko mailagay sa ayos ang lahat bago ang target date ng vacation ko.  ah basta kelangan ko magpakabibo sa mga susunod na araw para matapos lahat ng worries at maging happy ang vacation ko.  sana lang makakuha agad ako ng pwede kong maging reliever.

kasama sa kapaguran ko lately ang sunud sunod kong pag abuso sa wallet ko. hindi para bumili ng mga pasalubong, kundi para bigyan ng reward and sarili ko.  mga maliliit na bagay lang naman sa ikinasasaya ng simpleng babaeng katulad ko.  hehe

kani kanina lang meron ako narealize... hindi pa ako ready.  tinalikuran/itinaboy ko ang isang posibilidad. bigla akong nakaramdam ng lungkot para sa kanya pero hindi panghihinayang.  gusto ko pa ang status ko ngayon... malaya. masaya.  marami siguro ang magtataas kilay pero yun ang totoo. hindi sa takot na akong magtiwala.  hindi sa takot na akong sumugal.  alam ko lang sa sarili ko na hindi pa nga ako handa at magiging unfair lang ako kung gagamitin ko ang ibang tao para lang maipakita na hindi ako nag iisa. basta...

ako muna!  :)


Monday, May 27, 2013

eto yun eh

napakapositive ko recently tapos biglang boom! di ako ungratetful just a little disappointed at palagay ko hindi ko yun naitago dahil kahit gaano ako kaplastic may mga times pa rin na transparent talaga ako.  tulad kanina talagang tumamlay ang pakiramdam ko.  kasalanan ko din kasi nag expect ako.  i gave my best kaya alam kong i deserve something great.  pero parang ang dating... i just did what was expected of me.  walang espesyal.  walang effort.  sakto lang.  sa kabilang banda dapat lang naman na ibigay ko ang lahat ng magagawa ko dahil yun ang tama at hindi ako dapat nag expect ng kapalit.  but then again, san papasok yung ginagawa ang best dahil merong goal na gustong maachieve?  pano ang hope na after ng mga hirap merong reward? diba ganun? kaya imposibleng hindi talaga mag expect... at yun nga hindi ko lang basta ginawa yung best ko, naachieved ko yung goal! i did it!

ayoko na lang magpakastress... bawi na lang next time.  eto na naman si hope! stay positive!

“You'll have less heartaches and disappointments if you stop seeking from others the things ONLY God and you can give yourself!” 
― Yvonne PierreThe Day My Soul Cried: A Memoir


#countyourblessings

Sunday, May 19, 2013

Birthday ni Idol

dear poks,

tumanda ka na naman ng isang taon. alam ko sasabihin mo matanda na rin ako pero ayos lang mas matanda ka pa rin sa akin hehe... kanina habang ginagawa ko ang pic collage naalala ko mga pinagsamahan natin ng mga poklays. mas nagfocus nga lang ako sa ating dalawa dahil syempre birthday mo at blog ko naman ito. haha  naalala ko kung pano kita sinimulang maging idol sa work at sa buhay pagdadalaga sa idad na 20. hahaha  araw araw tyo magkasama sa work, hanggang jeep pag uwi at pag gimik bago umuwi at minsan pati sa pagsimba pag sunday.  naghihintayan pa tayo ng text pag sunday kung sino magyaya gumala at magsisihan sa monday pag wala naunang mag text. parang tanga lang.  mula pagmamatakaw hanggang sa walang katapusan pagpupumilit na pumayat.

ilan sa mga bagay na ginagawa/ginawa natin noon:

-  manood ng sine, magshopping ng pambaon ni kyle at mga kung anik anik  sa waltermart
-  kumain at tumambay sa mcdo, waltermart naman para maiba
-  mag tami ann's or padi's point paminsan minsan
-  magpunta sa parlor twing sweldo para magpahot oil, trim or relax.  
-  magmukhang basang sisiw for 3 days dahil hindi makapagshampoo after magparelax treatment
-  magpalipas oras sa bahay ni mabel.  nagluluto si myth at nanonood naman tayo ng tv
-  tumambay sa bahay ni mafefe. food trip at red horse!
-  magswimming sa pansol at least 10 times a year ahahaha
-  icelebrate lahat ng birthday kasama na ang birthday ng alagang pusa ng kapitbahay ni myth
-  magsimba/magtirik kandila sa st.claire's monastery;
-  kumain ng ice cream ni mang domeng at calamares sa cabuyao town market at syempre mang iking's din
-  kumain sa tuding's porkchop
-  kumain ng pansit bihon at halohalo sa tatlong butas
-  makifiesta kina sir doc, ate vans, mabel at mang beloy  
-  umattend ng mga parties ng mga inaanak natin
-  bumili ng mais sa daan pauwi
-  kumain sa papu's siomai + zagu
-  magpakape sa pantry
-  maglunch at meryenda sa canteen 
puro pagkain? iba naman...
-  magbuhat ng kung ano anong bakal sa gym kasabay ng mga sampalok boys 
-  mag pasakit ng katawan, taebo twice a week 
-  dahil di effective... badminton naman! siguro kung uso na noon ang fun run baka tumakbo takbo rin tyo
-  tumambay sa qa office pag break time
-  magloan ng sabay sa SSS at pag-ibig tapos sabay din waldasin ang pera
-  magshopping twing mag aanak sa binyag at before mag xmas party
-  bumili ng magkaparehong shorts para sa swimming
-  bumili ng magkaparehong jacket para sa xmas party
-  sabay bumili ng cellphone
-  gumawa ng drama sa mga bf natin 
-  gumawa ng drama para makaabsent, magsakit sakitan ahahaha
-  magnovena sa mayapa every wednesday tapos kain ulet ng fries at shake sa likod ng simbahan
-  mag asaran sa buong pangalan MALAYA LANSANGAN GUTIERREZ
-  magkwentuah ng mga ex na nagpatiwakal at pumanaw na ahahahaha

hindi pa kasama dyan ang mga lugar at summer outings magkasama tayo like baguio, tagaytay, quezon, lobo batangas, laiya san juan batangas, cavite at iba pa. yung nagbike tayo sa san pablo circle epic un! 

kahit na kineclaim nyo ni poks liit na malakas influence ko (as in bad influence ako sa inyo), ikaw pa rin idol ko.  kaya nga minura ko yung nangsnatch ng phone mo.  at dahil idol mo din ako, ako ang gumawa at nagkeep ng password ng YM, friendster at chikka account mo. di ako sure if ako din gumawa ng facebook account mo. ako din dati nagchecheck emails mo tapos pinapabasa mo sa akin kahit kapampangan. hahaha



sarap alalahanin ng ipc days natin. kahit nung nakalipat na ako work tayo tayo pa rin magkasama afterwork.  sobra ko kayo namiss nung umalis ako kaya happy ako na maraming times pa rin tayong magkasama nung last vacation ko.  kelan kaya ulet tayo magkikita?  sundan kita dyan?  buti na lang talaga madalas pa rin tayo nagkakachat.

wag ka iiyak poks pero pinakamemorable sa akin yung "it's time to move on" moment natin with ate mariz. :(

namimiss ko ang walang katapusang kwentuhan natin at ang pagsubaybay sa lovelife ng isa't isa. syo ko lang nasasabi lahat lahat ng pag iinarte ko at wala ako pakialam kung nagsasawa ka sa kakadaldal ko. kahit ayaw mo gawin kitang idol at parang nagsisisi na rin ako na ikaw ang idol ko, wala ganun talaga eh! hahaha

ang haba na neto baka matapos ang bday mo na hindi mo pa nababasa ito ah!  basta mag iingat ka lagi.  wag pa ola ola.  konting tiis lang... God is good all the time.  may He bless you always... sana lagi ka happy at healthy.  you deserve all the best in the world!

miss da na ka! :) appy appy birthday! hay lab yu! mwaaah

mimiflo

p.s.

sa palagay ko never pa kita napasalamatan sa lahat. sa friendship, sa pakikinig sa endless rants ko, pagsuporta mo sa kalokohan ko, pagpapalakas ng loob ko at pagtawa sa akin pag nasusuka ako sa jeep buti na lang lagi ka may tissue sa bag na ninenok mo sa toilet ng restaurant or fastfood. ahahaha... thank you sa pagdamay sa pag iyak at pagtawa natin sa mga mababaw na dahilan at biglang nagiging ok ang lahat.  thank you sa pag allow mo sa akin na isiksik ko sarili ko sa kili kili mo sa twing magkatabi tayo matulog pag may mga overnights...pero aminin mo nilalamig ka rin. hehe. thank you idol!




Thursday, May 16, 2013

golden chain tree

kaninang umaga after kong buksan ang makatanggal balikat na roll up door ng garahe, di ko na napigilan sarili ko.  mabilis akong nagtatakbo patawid ng kalsada.  para saan?

picture picture bago pumasok sa work. :)


marami siguro hindi makakapaniwala na meron ganitong puno sa napakainit na bahaging ito ng mundo.  mismo ang boss ko naamazed ng malaman nyang meron nito sa doha. hehe  last year ko pa nakita at gustong pagtripan piktyuran ang punong ito na namumulaklak tuwing late spring. pero di ako nagkaron ng pagkakataon na malapitan man lang. ayokong tumawid sa kabilang side.  alam nyo na... sobra kasing mainit baka lalong masunog ang dati ko nang dark na balat bukod pa sa tamad talaga akong tao. hehe... sana kung DSLR ang camera ko with sobrang astig na lens para kahit malayuan pwede kaso cellphone nga lang ginagamit ko. asa pa! kaya gora ako kanina point and shoot! mabilisan lang at naghihintay mga kasabay ko pagpasok... haha

bukas maaga ako lalabas ng bahay dahil sisimba kami ni bakla (...pag maaga sya nagising) at ni lolo na galing bakasyon na miss ko na dahil manlilibre sya ng pizza at ice cream! :)  sana makunan ko ng mas maganda bago pa unti unting matuyo ang mga bulaklak.  bukas! yun eh pag hindi ako tinamad. ahahaha

meron ba neto sa Pilipinas?

sya nga pala napag alaman ko na bawat bahagi ng punong ito ay hindi pwedeng kainin dahil may lason. kay gandang lason naman. sayang di ko pwedeng igulay. boom!

gutom na talaga ako!

Monday, April 29, 2013

birthday ko

kahit hindi ko sabihin, halata naman siguro... masaya ako!

busy ako kanina at marami ako naaccomplish sa work.



isa isa ko nireplyan ang mga greetings sa fb wall ko.  salamat sa effort at sa mga wishes nyo.  damang dama ko naman na marami nagmamahal sa akin bukod pa ung mga nag PM, nag text at tumawag.
gusto ko sana pahabain ang post na ito pero inaantok na talaga ako.  napagod ako ng konti sa munting salu salo.

sarap maging ako. :)

Friday, April 26, 2013

speechless

gusto ko samantalahin ang pagkakataong ito habang hindi pa nag eexpire ang mga nasa isip ko kahapon, with only 3 hours of sleep at walang contact lenses medyo nahihirapan ako pero itutuloy at tatapusin ko ito.  nagpapaka jenna hamilton ako hehehe blog blog blog

sa totoo lang hanggang ngayon napapangiti pa rin talaga ako habang inaalala ang nangyari kahapon. never ko naman kc inexpect yun at gusto ko magspeech. haha!  natuwa ako, medyo kinilig at sobrang natouched.  pikit pa ang isang mata ko kahapon from my afternoon nap nang sabihin nya na may new blog post sya.  "sige send mo link, magtimpla lang ako kape" sabi ko pa.  pagbalik sa harap pc sinimulan ko basahin.  base sa title, parang alam ko na pasalamat sa lahat ng supporters nya. artistahin eh!  tapos ayun may special mention na name si _____... daya!  medyo nagtampo ako. joke! so tinuloy ko ang pagbabasa... ako? nasa blog nya?  wow first time! biggy sa akin yun! kahit blind item lang, alam ko ako yun! haha  blog ng pasasalamat sobrang big deal sa akin yun. diba?  alam mo rin kung sino ka. :)

minsan talaga ginugulat tyo ng buhay.  may mga bagay tyong ginagawa hoping na it would matter sa mga taong espesyal sa atin kahit parang hindi naman nila napapansin at minsan din meron tayong nagagawa kahit maliit na bagay na hindi natin alam na malaki pala para sa iba.  parang ganun ang istorya eh.  nagpaka ako lang naman ako. nakipagkwentuhan, nakipagkulitan, sumagot sa mga tanong, nagshare ng maisipan ishare, nagbasa ng kwento, nagkomento, nakipag asaran at nakipagtawanan. ganun lang normal na medyo abnormal lang. haha  di ko naman alam na maappreciate pero syempre sana naman naenjoy kasi nag eenjoy ako at sobrang nakatulong sa akin.  parang nagbalik ang dating ako.  makulit, masigla at mukhang tanga lang...  i mean, di kailangan magpaimpress... walang pagkukunwari.  komportable. tama! yun ang saktong word.

eto lang yan eh, sa lahat ng pagkakataon sinusubukan kong maging mabuting anak, kapatid, kaibigan... hindi para sa kanila yun kundi para sa akin dahil dun ako masaya.  kahit minsan wala ako maitulong basta andito lang ako palagi, tagapakinig at minsan pambwisit.  kahit minsan iba ang pagpapakita kong ng kabutihan :P basta sinusubukan ko lang naman!  kung maappreciate nila or hindi ok lang sa akin.

di mo lang alam, mas ako ang dapat magpasalamat syo... thank you!  sa mga oras na sana ay ikinaiinip at ikinababaliw ko, napapasaya mo ako... sa mga sharings natin na nagstimulate ng pareho nating malikot na utak... sa mga advices, teka may matino ka bang advice? oh sige move on tayo! hahaha

nagpapaligsahan ang hilik ng kapatid ko at ang ingay ng keypad ko.  walang pasok.  matutulog ulet ako.

bilang pagtatapos eto ang bago kong motto: ang sarap maging ako!

Sunday, April 7, 2013

smothering love

kahapon, matapos ko basahin ang blog post na may kinalaman sa break-up, bigla ko naisipang balikan ang mga lumang post ko na may kinalaman naman sa lovelife ko.  yun naman talaga ang dahilan kung bakit ako nagblog.  para maidokumento ang mga pangyayari sa buhay ko na maaring makalimutan ko na sa future pero gusto ko pa rin alalahanin.  nakakatawa na parang kelan lang excited ako na pupunta sya dito. trying hard ako na maging isang mabuting gf.  alam mo yun? yung napakaraming nagbago.  nag adjust talaga ako.  naging masaya ako kahit minsan may mga bagay din na ikinalulungkot ko.  habang binabasa ko, syet! ganun ako magmahal?  ang galing ko mag inarte at ang bilis ko rin kiligin. napakababaw ko talaga. habang binabasa ko parang nagbabalik ako sa time na yun pati pakiramdam nagbalik din. at syet ulet! matagal na pala ako hindi masaya.  mahaba lang talaga ang aking pasensya dahil yun nga nagmahal ako eh.

minsan sumagi na rin sa isip ko, nabasa kaya nya lahat ang mga sinulat ko? natakot ba sya sa sobrang pagmamahal na ibinigay ko?  kasi para sa akin ganun lang yun eh oo or hindi. kung makipagcommit ka, commit 100%. hindi naman ibig sabihin nun mas mahal mo sya kesa sa sarili mo at kahit ganun nga, wala ako makitang masama dun.

ako, ginawa ko lang kung ano sa pakiramdam ko ang tama.

basta pag dumating na yung taong makakaappreciate sa akin, yung taong kaya akong mahalin, yung taong masaya na makita akong masaya... nako sasambahin ko talaga sya! ahahaha

nakakasakal? siguro... pero hindi nakakamatay.