weekend vol.1

wala ako sa mood lumabas ng bahay.  hindi ako sumama sa birthday party ni wayne. hindi rin ako sumama sa city center (mall). instead nanood lang ako movies. :)

pero dahil malapit lang ang al arabi stadium sa place namin, pinagbigyan ko si james manood ng football game nya last friday. hehe  AZKALS vs. Nepal, 3-0

surprise, surprise!

Life is full of surprises...

minsan lang talaga hindi maganda.  tulad ng balita about sa classmate ko sa gradeschool.  hindi maganda. not that may magandang pagkamatay, pero iba talaga eh!  medyo kulang ang kwento ng mga sources ko kaya hindi ko rin maisulat dito. hindi ko masabi na close kami at wala rin naman ako nabalitaan about him sa loob ng matagal na panahon.  naalala ko lang lagi ko hinihiram bike nya noong classmate ko pa sya.  rip J.

yung isang tropa ko na naman, umuwi ng pinas.  wala man lang paalam biglaan daw. nagkaron aberya sa work nya.  nanggulpi daw sya? ahaha nakakagulat yun! hindi ko pa malalaman kung hindi ko sya ininvite sa gaganaping party ng sister ko.

bukas na ang party. excited ako!

ed sheeran is surprisingly awesome dito. i mean for someone who don't dance.

i just love the lyrics! don't be surprise that i'm falling for the song and video. just pure brilliant!

bigyang kulay

habang lahat busy sa fiba world cup na alam nyo naman na wala ako kinalaman sa basketball at wala ako magawa sa buhay, eto nagkulay ulet ako ng buhok. ombre!

medyo happy lang ako sa result. hindi yung tipong masayang masaya kasi wala akong color toner.  medyo orangy tuloy ang kinalabasan imbes na blonde.  pero this will do for now. uulitin ko na lang after a month. 

recently nag experiment ako sa sarili ko dahil wala nga ako magawa sa buhay. 1) make-up na hindi ko mapangatawanan kasi magastos at minsan sadyang nakakatamad.  2) hairstyling na maganda naman feedback from friends.  parang nagsawa na rin kasi ako sa pagpapayat. umiisip na lang ako ng ibang pwede ko pa gawin. tinatry ko pa rin pero hindi ko na pinepressure sarili.  i'm going green! green juice ang hapunan ko. nagbawas na rin ako ng rice intake. 1 rice meal a day na lang.  hmmm so far naachieve ko naman yung "no burgers for august" na goal ko.  sana kahit paano may epekto diba? hehe  

sa friday mag work-out daw kami sa corniche.  zumba.  try lang.  so bumili ako ng outfit na makulay only to find out na black pala ang theme this friday. come on! nasan ang fun kung walang kulay?

bakit hoodies?! sale 10QR (Php114.70 each.  :)  florie you're the best!

Grateful Heart

I've been worrying for the longest time about my future plans.  There have been times that I doubted my decisions. Those doubts and worries only make things seem difficult than they actually are.  They can only make one feel weak.  Most of the time I get frustrated and impatient.  But then I realized it won't do me any good.  I need to breathe, worry less, enjoy life, appreciate the good people I'm surrounded with.  When things get crazy, pause for a while.  Inhale. Exhale. Things will be better.  I said worry less.  A little worrying can be a good thing.  It helps to plan ahead.  Choose the people you incorporate yourself with.  I am blessed to have a family and friends who mostly never understand me but love me anyway.  They are a constant reminder that heaven, angels and miracles do exist and I am never alone in this.

This is another chapter of my life.  Right now, I feel like I am given a second chance to claim my dreams!  The door to the world of opportunities is open and inviting me to have the courage to step in.  I have decided to make a step and there's no turning back.  I am ready!

God's time is always perfect.

Every good gift and every perfect gift is from above, coming down from the Father of lights with whom there is no variation or shadow due to change.  James 1:17

My Happy List

To stay committed to "staying positive", I'm writing my happy list.

1. Purchasing Foundation and Mascara on sale
2. Going to the beach with cousins and their kids
3.  Finding out that it's not that humid anymore (looking forward to colder weather)
4.  Ice Cream
5.  New Hobo Bag
6.  Watching Hart of Dixie
7.  Sleeping for more than 8 hours
8.  Faster internet connection
9. Chatting with my besties
10. Designing my brand logo for my future business
11.  Granny smith apples
12.  Moroccan Bath

push this

exactly!

14 Ways To Get What You Want Out Of Life

never settle for less than you deserve.

lubos na umaasa

napakarecent ng pitcures na ito, like... last night!  i know it's disgusting and sobrang nakakahiya.  i wanna hide these pictures. i should hide them but no i'm showing them. libre lait!  not that i'm proud of these pictures. in fact disgusted and hiyang hiya ako sa pictures ko na ito.  nakakainis na nakakaiyak na kakalungkot na almost depressing na talaga.  at 67kg, i'm at my heaviest weight by far.

kachat ko kahapon ang isang kaibigan kong undin at namention ko ang aking katabaan. sabi ng undin "wow. good. happy for you".  ??? confused. parang gusto ko sumigaw "mabigat un! ideal for me is 53kg lang" (actually 50kg lang dapat pero target ko is 53kg dahil... gusto ko lang.)
"kaya mo yan. you can say your weight. it means you can manage"... hmm ganun ba yun? nasasabi ko ang weight ko kasi i can't deny na, kasi it's obvious naman.  tama. accepted ko na meron problema sa weight, hitsura at health ko.  kailangan ko ng willingness and determination to solve this problem.  ang pinakamahirap, commitment. sa totoo lang, kanina niyaya ako ng isa pang kaibigan kumain ng pizza for lunch. so tempting! she tried to convince me but when i showed her these same pictures, shocked ang ateh! hindi na nya ako pinilit. hehe

isang barefoot runner and blogger friend naman ang nagremind sa akin about proper diet and exercise. naniniwala ako sa kanya hindi lang base sa mga nababasa at napapanood ko at dahil na rin sa nakita kong pagbabago sa kanya.  epektib!  so i don't have to feel guilty na kumain ako ng chicken adobo.  energy, kailangan ko yun! i'm not planning to starve myself.  kakain pa rin ako ng heavy breakfast, lighter but nutritious lunch at fruits for dinner.  ayoko ideprive ang sarili ko sa mga favorites ko. pero in moderation na lang talaga. i'll say goodbye to sodas.

as i'm writing this post, i'm prepping up for our workout challenge later after work.  hindi pa ito success story, otherwise "before & after" sana ang collage.  this is my journey to healthier life and i sure have a long way to go! hehe

hey kaya ko ito!

next time ko na lang ipakita yung body measures namin ng workout buddy ko. most shocking!

pangalawang ama

4am nagising ako sa isang malungkot na balita...

  

pagkabasa ko ng pm ni rea, “Flo wala na si tatay ni rhonz”, natulala ako.  bumangon ako sa pagkakahiga at umupo.  binasa ko ulet “Flo wala na si tatay ni rhonz”  hindi ako naalimpungatan lang… tuluyan nawala ang antok ko.  tinanong ko anong nangyari.  habang wala syang reply, isa isang bumalik ang mga alaala ni tatay ben.  napaluha ako.  hindi ko kayang tumawag kay rhonz nang mga sandaling iyon.  hindi ko kayang magbigay ng lakas ng loob habang umiiyak.  hindi ko alam ano ang pwede kong sabihin sa kanya na hindi lalong ikadudurog ng puso nya habang pinagdadaanan ang sakit ng nakakabiglang pagkawala ng itay nya. 

si tatay ben.  mapagmahal na asawa kay Nanay Lina.  mabuting ama sa kanyang mga anak at manugang. mapag arugang lolo sa kanyang mga apo.  masayahin.  makulit. maalalahanin. masarap magluto. 1996, college days ko sya nakilala. madalas kaming magpractice ng sayaw sa bahay nila bilang kagrupo ko ang anak nya, si rhonz,  sa school activities na nauwi sa pagkakaibigan.  masasabi kong malaki ang naging bahagi ni itay kung bakit magkakaibigan pa rin kami hanggang ngayon.  naging tambayan namin ang bahay nila na laging bukas para sa amin hanggang makagraduate kami at magkaron ng trabaho.  itinuring nya kaming parang mga tunay na anak.  “ang aking si florie” ang tawag nya sa akin.  magutom na lahat wag lang “ang aking si florie”, yun ang sinisiguro nya.  mula sa pagsuporta nya noon sa mga gusto namin gawin at puntahan bilang mga nagpupumilit maging grown ups at pagpapaalala na kelangan pa rin namin ang patnubay ng aming mga magulang.  alam kong proud sya sa aming magkakaibigan kung paanong proud sya sa dalawang tunay nyang mga anak.

hindi ko pa rin tinatawagan si rhonz.  sa pag uusap namin sa chat naiiyak na ako.

hay mamimiss ko ang itay ben… ang mga paalala twing gagala kaming magkakaibigan. ang mga handa nila ni nanay na pagkain twing dadating kami. ang mga jokes nya.  malalakas na halakhak.  ala eh! ang punto nyang hindi maipagkakaila, di ga?

nakakalungkot na hindi kita makikita at maihatid sa huling hantungan.  saludo ako sa iyo. salamat itay sa lahat.  paalam.

+RIP tatay Ruben Terrenal

moon

while everyone in the Philippines is gushing over the moon last night... lunar rainbow daw,

to you who i haven't met, relax ka lang muna tinatawag ako ng tropa para kumain ng pansit. bye. see you soon. :)

remember sunday

i’ve spent a lot of time waiting for things in my life and maybe i even blame a few people for my problems and forgot that i was the one in charge but that’s all done and i’m ready to take control of things in my life.... - molly

just in time naman ang panonood ko ng movie na ito (remember sunday) sa naiisip kong isulat.  nainspire ako ng very light kay molly, alexis bledel.  i'm tired of waiting.  i need changes.  tulad ng paulit ulit ko sinasabi i don't have new year's resolution.  i believe that one shouldn't need to wait for new year to change something in their life.  do it when you feel like it and be very committed to it. the thing with new years resolutions, nagagawa lang sila hanggat bago pa ang taon... like january or february at the most... that's why i prefer goal setting so i have the whole year to plan and do my goals for the year... hehe

here's my list of things i wanna achieve for this year. in no particular order.

1.  get a tattoo. done. check!
2.  open a new savings account and REALLY save every month
3.  get a new job
4.  pay debts and loans
5.  get into sport or physical activities, lose about 15 pounds and maintain a 54kg weight
6.  learn a new application, 3D max
7.  buy dslr
8.  travel on holidays
9.  blog at least weekly
10.  start the house improvement project

daring 2014

2013 has been a great year for me.  more than material things, i've been blessed with the best people in the world.  i was able to spend some time with my family back home which i really enjoyed.  i've gained a few more friends.  i am thankful to our Lord for all of them, my family, real friends and even those who have hurt me.  through them i've learned more about life.  2013 has been tough too but not bad, not at all.  trials are part of this journey. true enough they could either break you or make you stronger.  they have tested my patience, courage and faith... and once again, proven that things could only get better, i could be better!  God is always on my side.

2014 bring it on!

day 2 simbang gabi: purple lips

whooooa after a long while, i'm back! back to... well, wasting internet space.  i've been thinking a lot lately.  this could be another turning point in my life and i'm feeling positive about it!  i mean, this is it pansit! eto yung right time.  things have been crazy these past few months but i wanna use it to my advantage.  i don't entertain negative thoughts.  and it's such a relief to be free from negative people.  sooo thankful to be supported by people who really matter to me.  God has blessed me with the best family and friends in the whole world!

that's it for now.  i can't go through all the details yet but i promise to post more about my new hmmm adventure that i've been planning during the holy mass. antok na.

next time ko na ipost yung vacation ko sa pinas (yes, natuloy yun!), story ni canada boy at yung short visit sa abu dhabi.

kalaghatian ng buwan

whoa, june 15 na. two weeks na lang july na. sa mga panahong ito dapat excited na ako at nag kacountdown sabay ipopost sa facebook. sa mga panahong ito dapat nakaready na ang mga dadalhin ko pag uwi, mga pasalubong sa family at friends ko na matagal na naghihintay ng aking pag uwi.  though nasabi ko na sa mga lagi ko nakakausap kung ano ang situation, kahit ako hindi na rin sigurado sa status ng pag uwi ko.

i need a break!

wala pa ako kahit anong preparation.  walang ticket. walang pasalubong (meron pala konti). walang budget. walang exit permit. isa lang ang meron ako. pag-asa! ahahaha

makakapag-vacation ako, tiwala lang!

it's all about me now

pagod ako physically. as in nararamdaman kong masakit ang katawan ko at mahapdi ang mga mata ko.  pagod ako sa trabaho, gawaing bahay at gala.  

as much as possible ayoko muna mag isip ng kung anu ano. ayoko na ulet mastress ng dahil sa vacation na yan.  uwing uwi na ako kaya gusto ko mailagay sa ayos ang lahat bago ang target date ng vacation ko.  ah basta kelangan ko magpakabibo sa mga susunod na araw para matapos lahat ng worries at maging happy ang vacation ko.  sana lang makakuha agad ako ng pwede kong maging reliever.

kasama sa kapaguran ko lately ang sunud sunod kong pag abuso sa wallet ko. hindi para bumili ng mga pasalubong, kundi para bigyan ng reward and sarili ko.  mga maliliit na bagay lang naman sa ikinasasaya ng simpleng babaeng katulad ko.  hehe

kani kanina lang meron ako narealize... hindi pa ako ready.  tinalikuran/itinaboy ko ang isang posibilidad. bigla akong nakaramdam ng lungkot para sa kanya pero hindi panghihinayang.  gusto ko pa ang status ko ngayon... malaya. masaya.  marami siguro ang magtataas kilay pero yun ang totoo. hindi sa takot na akong magtiwala.  hindi sa takot na akong sumugal.  alam ko lang sa sarili ko na hindi pa nga ako handa at magiging unfair lang ako kung gagamitin ko ang ibang tao para lang maipakita na hindi ako nag iisa. basta...

ako muna!  :)

eto yun eh

napakapositive ko recently tapos biglang boom! di ako ungratetful just a little disappointed at palagay ko hindi ko yun naitago dahil kahit gaano ako kaplastic may mga times pa rin na transparent talaga ako.  tulad kanina talagang tumamlay ang pakiramdam ko.  kasalanan ko din kasi nag expect ako.  i gave my best kaya alam kong i deserve something great.  pero parang ang dating... i just did what was expected of me.  walang espesyal.  walang effort.  sakto lang.  sa kabilang banda dapat lang naman na ibigay ko ang lahat ng magagawa ko dahil yun ang tama at hindi ako dapat nag expect ng kapalit.  but then again, san papasok yung ginagawa ang best dahil merong goal na gustong maachieve?  pano ang hope na after ng mga hirap merong reward? diba ganun? kaya imposibleng hindi talaga mag expect... at yun nga hindi ko lang basta ginawa yung best ko, naachieved ko yung goal! i did it!

ayoko na lang magpakastress... bawi na lang next time.  eto na naman si hope! stay positive!

“You'll have less heartaches and disappointments if you stop seeking from others the things ONLY God and you can give yourself!” 
― Yvonne Pierre, The Day My Soul Cried: A Memoir

#countyourblessings

Birthday ni Idol

dear poks,

tumanda ka na naman ng isang taon. alam ko sasabihin mo matanda na rin ako pero ayos lang mas matanda ka pa rin sa akin hehe... kanina habang ginagawa ko ang pic collage naalala ko mga pinagsamahan natin ng mga poklays. mas nagfocus nga lang ako sa ating dalawa dahil syempre birthday mo at blog ko naman ito. haha  naalala ko kung pano kita sinimulang maging idol sa work at sa buhay pagdadalaga sa idad na 20. hahaha  araw araw tyo magkasama sa work, hanggang jeep pag uwi at pag gimik bago umuwi at minsan pati sa pagsimba pag sunday.  naghihintayan pa tayo ng text pag sunday kung sino magyaya gumala at magsisihan sa monday pag wala naunang mag text. parang tanga lang.  mula pagmamatakaw hanggang sa walang katapusan pagpupumilit na pumayat.

ilan sa mga bagay na ginagawa/ginawa natin noon:

-  manood ng sine, magshopping ng pambaon ni kyle at mga kung anik anik  sa waltermart

-  kumain at tumambay sa mcdo, waltermart naman para maiba

-  mag tami ann's or padi's point paminsan minsan

-  magpunta sa parlor twing sweldo para magpahot oil, trim or relax.  

-  magmukhang basang sisiw for 3 days dahil hindi makapagshampoo after magparelax treatment

-  magpalipas oras sa bahay ni mabel.  nagluluto si myth at nanonood naman tayo ng tv

-  tumambay sa bahay ni mafefe. food trip at red horse!

-  magswimming sa pansol at least 10 times a year ahahaha

-  icelebrate lahat ng birthday kasama na ang birthday ng alagang pusa ng kapitbahay ni myth

-  magsimba/magtirik kandila sa st.claire's monastery;

-  kumain ng ice cream ni mang domeng at calamares sa cabuyao town market at syempre mang iking's din

-  kumain sa tuding's porkchop

-  kumain ng pansit bihon at halohalo sa tatlong butas

-  makifiesta kina sir doc, ate vans, mabel at mang beloy  

-  umattend ng mga parties ng mga inaanak natin

-  bumili ng mais sa daan pauwi

-  kumain sa papu's siomai + zagu

-  magpakape sa pantry

-  maglunch at meryenda sa canteen 

puro pagkain? iba naman...

-  magbuhat ng kung ano anong bakal sa gym kasabay ng mga sampalok boys 

-  mag pasakit ng katawan, taebo twice a week 

-  dahil di effective... badminton naman! siguro kung uso na noon ang fun run baka tumakbo takbo rin tyo

-  tumambay sa qa office pag break time

-  magloan ng sabay sa SSS at pag-ibig tapos sabay din waldasin ang pera

-  magshopping twing mag aanak sa binyag at before mag xmas party

-  bumili ng magkaparehong shorts para sa swimming

-  bumili ng magkaparehong jacket para sa xmas party

-  sabay bumili ng cellphone

-  gumawa ng drama sa mga bf natin 

-  gumawa ng drama para makaabsent, magsakit sakitan ahahaha

-  magnovena sa mayapa every wednesday tapos kain ulet ng fries at shake sa likod ng simbahan

-  mag asaran sa buong pangalan MALAYA LANSANGAN GUTIERREZ

-  magkwentuah ng mga ex na nagpatiwakal at pumanaw na ahahahaha

hindi pa kasama dyan ang mga lugar at summer outings magkasama tayo like baguio, tagaytay, quezon, lobo batangas, laiya san juan batangas, cavite at iba pa. yung nagbike tayo sa san pablo circle epic un! 

kahit na kineclaim nyo ni poks liit na malakas influence ko (as in bad influence ako sa inyo), ikaw pa rin idol ko.  kaya nga minura ko yung nangsnatch ng phone mo.  at dahil idol mo din ako, ako ang gumawa at nagkeep ng password ng YM, friendster at chikka account mo. di ako sure if ako din gumawa ng facebook account mo. ako din dati nagchecheck emails mo tapos pinapabasa mo sa akin kahit kapampangan. hahaha

sarap alalahanin ng ipc days natin. kahit nung nakalipat na ako work tayo tayo pa rin magkasama afterwork.  sobra ko kayo namiss nung umalis ako kaya happy ako na maraming times pa rin tayong magkasama nung last vacation ko.  kelan kaya ulet tayo magkikita?  sundan kita dyan?  buti na lang talaga madalas pa rin tayo nagkakachat.

wag ka iiyak poks pero pinakamemorable sa akin yung "it's time to move on" moment natin with ate mariz. :(

namimiss ko ang walang katapusang kwentuhan natin at ang pagsubaybay sa lovelife ng isa't isa. syo ko lang nasasabi lahat lahat ng pag iinarte ko at wala ako pakialam kung nagsasawa ka sa kakadaldal ko. kahit ayaw mo gawin kitang idol at parang nagsisisi na rin ako na ikaw ang idol ko, wala ganun talaga eh! hahaha

ang haba na neto baka matapos ang bday mo na hindi mo pa nababasa ito ah!  basta mag iingat ka lagi.  wag pa ola ola.  konting tiis lang... God is good all the time.  may He bless you always... sana lagi ka happy at healthy.  you deserve all the best in the world!

miss da na ka! :) appy appy birthday! hay lab yu! mwaaah

mimiflo

p.s.

sa palagay ko never pa kita napasalamatan sa lahat. sa friendship, sa pakikinig sa endless rants ko, pagsuporta mo sa kalokohan ko, pagpapalakas ng loob ko at pagtawa sa akin pag nasusuka ako sa jeep buti na lang lagi ka may tissue sa bag na ninenok mo sa toilet ng restaurant or fastfood. ahahaha... thank you sa pagdamay sa pag iyak at pagtawa natin sa mga mababaw na dahilan at biglang nagiging ok ang lahat.  thank you sa pag allow mo sa akin na isiksik ko sarili ko sa kili kili mo sa twing magkatabi tayo matulog pag may mga overnights...pero aminin mo nilalamig ka rin. hehe. thank you idol!

golden chain tree

kaninang umaga after kong buksan ang makatanggal balikat na roll up door ng garahe, di ko na napigilan sarili ko.  mabilis akong nagtatakbo patawid ng kalsada.  para saan?

picture picture bago pumasok sa work. :)

marami siguro hindi makakapaniwala na meron ganitong puno sa napakainit na bahaging ito ng mundo.  mismo ang boss ko naamazed ng malaman nyang meron nito sa doha. hehe  last year ko pa nakita at gustong pagtripan piktyuran ang punong ito na namumulaklak tuwing late spring. pero di ako nagkaron ng pagkakataon na malapitan man lang. ayokong tumawid sa kabilang side.  alam nyo na... sobra kasing mainit baka lalong masunog ang dati ko nang dark na balat bukod pa sa tamad talaga akong tao. hehe... sana kung DSLR ang camera ko with sobrang astig na lens para kahit malayuan pwede kaso cellphone nga lang ginagamit ko. asa pa! kaya gora ako kanina point and shoot! mabilisan lang at naghihintay mga kasabay ko pagpasok... haha

bukas maaga ako lalabas ng bahay dahil sisimba kami ni bakla (...pag maaga sya nagising) at ni lolo na galing bakasyon na miss ko na dahil manlilibre sya ng pizza at ice cream! :)  sana makunan ko ng mas maganda bago pa unti unting matuyo ang mga bulaklak.  bukas! yun eh pag hindi ako tinamad. ahahaha

meron ba neto sa Pilipinas?

sya nga pala napag alaman ko na bawat bahagi ng punong ito ay hindi pwedeng kainin dahil may lason. kay gandang lason naman. sayang di ko pwedeng igulay. boom!

gutom na talaga ako!

birthday ko

kahit hindi ko sabihin, halata naman siguro... masaya ako!

busy ako kanina at marami ako naaccomplish sa work.

isa isa ko nireplyan ang mga greetings sa fb wall ko.  salamat sa effort at sa mga wishes nyo.  damang dama ko naman na marami nagmamahal sa akin bukod pa ung mga nag PM, nag text at tumawag.
gusto ko sana pahabain ang post na ito pero inaantok na talaga ako.  napagod ako ng konti sa munting salu salo.

sarap maging ako. :)

speechless

gusto ko samantalahin ang pagkakataong ito habang hindi pa nag eexpire ang mga nasa isip ko kahapon, with only 3 hours of sleep at walang contact lenses medyo nahihirapan ako pero itutuloy at tatapusin ko ito.  nagpapaka jenna hamilton ako hehehe blog blog blog

sa totoo lang hanggang ngayon napapangiti pa rin talaga ako habang inaalala ang nangyari kahapon. never ko naman kc inexpect yun at gusto ko magspeech. haha!  natuwa ako, medyo kinilig at sobrang natouched.  pikit pa ang isang mata ko kahapon from my afternoon nap nang sabihin nya na may new blog post sya.  "sige send mo link, magtimpla lang ako kape" sabi ko pa.  pagbalik sa harap pc sinimulan ko basahin.  base sa title, parang alam ko na pasalamat sa lahat ng supporters nya. artistahin eh!  tapos ayun may special mention na name si _____... daya!  medyo nagtampo ako. joke! so tinuloy ko ang pagbabasa... ako? nasa blog nya?  wow first time! biggy sa akin yun! kahit blind item lang, alam ko ako yun! haha  blog ng pasasalamat sobrang big deal sa akin yun. diba?  alam mo rin kung sino ka. :)

minsan talaga ginugulat tyo ng buhay.  may mga bagay tyong ginagawa hoping na it would matter sa mga taong espesyal sa atin kahit parang hindi naman nila napapansin at minsan din meron tayong nagagawa kahit maliit na bagay na hindi natin alam na malaki pala para sa iba.  parang ganun ang istorya eh.  nagpaka ako lang naman ako. nakipagkwentuhan, nakipagkulitan, sumagot sa mga tanong, nagshare ng maisipan ishare, nagbasa ng kwento, nagkomento, nakipag asaran at nakipagtawanan. ganun lang normal na medyo abnormal lang. haha  di ko naman alam na maappreciate pero syempre sana naman naenjoy kasi nag eenjoy ako at sobrang nakatulong sa akin.  parang nagbalik ang dating ako.  makulit, masigla at mukhang tanga lang...  i mean, di kailangan magpaimpress... walang pagkukunwari.  komportable. tama! yun ang saktong word.

eto lang yan eh, sa lahat ng pagkakataon sinusubukan kong maging mabuting anak, kapatid, kaibigan... hindi para sa kanila yun kundi para sa akin dahil dun ako masaya.  kahit minsan wala ako maitulong basta andito lang ako palagi, tagapakinig at minsan pambwisit.  kahit minsan iba ang pagpapakita kong ng kabutihan :P basta sinusubukan ko lang naman!  kung maappreciate nila or hindi ok lang sa akin.

di mo lang alam, mas ako ang dapat magpasalamat syo... thank you!  sa mga oras na sana ay ikinaiinip at ikinababaliw ko, napapasaya mo ako... sa mga sharings natin na nagstimulate ng pareho nating malikot na utak... sa mga advices, teka may matino ka bang advice? oh sige move on tayo! hahaha

nagpapaligsahan ang hilik ng kapatid ko at ang ingay ng keypad ko.  walang pasok.  matutulog ulet ako.

bilang pagtatapos eto ang bago kong motto: ang sarap maging ako!

smothering love

kahapon, matapos ko basahin ang blog post na may kinalaman sa break-up, bigla ko naisipang balikan ang mga lumang post ko na may kinalaman naman sa lovelife ko.  yun naman talaga ang dahilan kung bakit ako nagblog.  para maidokumento ang mga pangyayari sa buhay ko na maaring makalimutan ko na sa future pero gusto ko pa rin alalahanin.  nakakatawa na parang kelan lang excited ako na pupunta sya dito. trying hard ako na maging isang mabuting gf.  alam mo yun? yung napakaraming nagbago.  nag adjust talaga ako.  naging masaya ako kahit minsan may mga bagay din na ikinalulungkot ko.  habang binabasa ko, syet! ganun ako magmahal?  ang galing ko mag inarte at ang bilis ko rin kiligin. napakababaw ko talaga. habang binabasa ko parang nagbabalik ako sa time na yun pati pakiramdam nagbalik din. at syet ulet! matagal na pala ako hindi masaya.  mahaba lang talaga ang aking pasensya dahil yun nga nagmahal ako eh.

minsan sumagi na rin sa isip ko, nabasa kaya nya lahat ang mga sinulat ko? natakot ba sya sa sobrang pagmamahal na ibinigay ko?  kasi para sa akin ganun lang yun eh oo or hindi. kung makipagcommit ka, commit 100%. hindi naman ibig sabihin nun mas mahal mo sya kesa sa sarili mo at kahit ganun nga, wala ako makitang masama dun.

ako, ginawa ko lang kung ano sa pakiramdam ko ang tama.

basta pag dumating na yung taong makakaappreciate sa akin, yung taong kaya akong mahalin, yung taong masaya na makita akong masaya... nako sasambahin ko talaga sya! ahahaha

nakakasakal? siguro... pero hindi nakakamatay.